تبليغاتX
دغدغه
متاسفم!

هیچ وقت فکر نمیکردم که یک بار برای همیشه بنویسم:

"این وبلاگ دیگر توسط من به روز نخواهد شد."

یاحق.خیالتان راحت

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388ساعت 14:58 توسط صفورا صادقیان(صبا)

سلام دوستان جان!

یادم نرفته است....تبریک تولد وبلاگمان را..."عید مبعث"و....بهترین روزعمرمن وشاید بهتراست بنویسم "ما"..دیگر تنها نیستم...زیباترین روزی که همه جفت شدنمان را تبریک گفتندوجای دوستان گل دغدغه ایم خالی بود...خواستم بنویسم که...قلمم زیبا ترشده است اما فرصت نوشتن ندارم.دنیای تنهائی رخت بسته واینک باصفاترین لحظات زندگی درانتظارم است...قشنگی راحس میکنم.باتمام وجودم.

اینبار با شعری به درخواست اقا شهاب سرافرازیان آمده ام البته شاید مناسبتی نباشداما مطمئنا لذت میبرید:

"قصه از کجا شروع شد؟
وقتی ترنم حریر سبز تنت به تاراج دندان های خاکستری رفت
از تو چه مانده؟
دیروز بود..آری دیروز بود که به نگاهی خیره شد و خودش را فروخت
خودش را رها کرد در میان تخت خوابی که بوی تعفن می داد
با توام!تو....مردی؟
دم از غیرت مزن ای بی اساس
رگ های غیرتت پوشیده از گرد سپید....
تو کجا بودی وقتی تمام باکره گی اش را به دستان پیرمردی سپرد که دندان هایش شبیه مو های تو بود؟
وقتی گریه می کرد اما بوسیده می شد
بدون هیچ بهانه ای می خندی؟
به زندگی که به جا ی محبت و عشق کلاغ ها هنر نمایی می کنند!
و در آمیزش سمفونی شیطان و خدا این تویی که کر میشوی
آه...خدای من
حالا تنها دیدن تو برای استفراغ مردانگی ام کافی است
نمی دانم.....
تف می کنم به آینه
در حالی که بازهم تکرار می شود

قصه از کجا شروع شد؟"

                                                                         عاشق باشید!

                                                                             بدرود

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 16:3 توسط صفورا صادقیان(صبا)

دوستان سلام

انتخابات وامتحانات و.......تمام شد و......خیلی بی معرفتید!!

چه دشوارشده است دم زدن!

دراینجاکه هردرختی مراقامت تفنگی است

و.....

صدای هرگامی غم!

غم"!....

2

انسان بیش از زندگی است.

آنجاکه هستی پایان می یابد،

اوادامه می یابد.            (دکترعلی شریعتی)

 

((دلم پراست ازکجا بگویم؟ازچه وازکه؟... زاینده رودهم ازمن روبرگردانده است!وقتی دلمان میگرفت کنارش قدم میزدیم تنهانبودیم...بارود بودیم!!!))

+ نوشته شده در شنبه ششم تیر 1388ساعت 14:0 توسط صفورا صادقیان(صبا) |

سلام دوستان

طاقت نیاوردم اردیبهشت به این زیبائی وب را به روز نکنم اما نشدوامروز اول خرداداست..علت تاخیرم این بود که میخواستم از یادها بروم.خواستم همانطورکه شمامراازخاطرتان از ذهنتان پاک کرده اید.بروم تا برای همیشه فراموش شوم. اما دیدم دوستان نویسنده همکارهم حتی سراغی ازمن نگرفتندو....آمدم بگویم اگرشمابه یادمن نیستید من هستم.مهم نیست اگرفراموش شوم چیزی که میماند دغدغه است.دغدغه ماندگاراست!!

آه!

اردی بهشت بارانی !

در تلاطم سکوتت مرا فریاد بزن !

          دست هایم را به تو می سپارم

                                چهارباغ را می نوشم

                                          و دود های حلقه حلقه را

                                                                  به دستان باد هدیه می کنم!

اردی بهشت بارانی !

دوباره

     از خود

           مرا برویان !

                                                                   عرشیا

 

وشعری ازشهاب که خیلی دوست دارم:

ماندگارم

چون اشک با چشمانت

کافی است تنها یک بار

اشک ازچشمانت ببارد!

ودرآخر:

                          پلک روی پلک

                                            من.....تو

                                                            همه چیزِ

                                                                             " تو"

                                                                                     دیگرنمی بینم!

                                                                                                              صبا

                                

 

+ نوشته شده در جمعه یکم خرداد 1388ساعت 9:56 توسط صفورا صادقیان(صبا) |

سلام

این روزهای بهاری وبارانی ودلتنگی،خبری از دوستانم نیست!!!

برایم بنویسید،چه خبر؟

یاد داری که به من میگفتی:

"هیچ کس ،حتی تو"

من سخن های تو باورکردم،

-اما تو......؟!

و

وقتی از تفرقه برمی گردی

تق تق گام تو برسنگ ،

چه آوای خوشی ست،

کاش این آمدنت

-تاابدیت می رفت.

                                            حمید مصدق

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388ساعت 17:47 توسط صفورا صادقیان(صبا) |

سلام

شعری از دوستم آقای مهران حق شناس

 

 

عشق است نشستن و رباعی گفتن

هی تخمه شکستن و رباعی گفتن

من زاده شدم فقط برای دو سه کار 

خوابیدن و خوردن و رباعی گفتن

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 14:17 توسط شهاب (محمد رضا سرافرازیان) |

سلام

اینه دل بهاریتون؟کجائید دغدغه ای ها؟کجائید؟بهاراومده نکنه توخواب زمستونی غرقید؟

 نکنه مارو یادتون رفته؟نکنه دوستای جدید پیداکردیدو ماها کهنه شدیمو دورانداختنی؟یه سراغم اگه ازمون بگیرید محض رضای خدا بدنیست....باشه ماکه قهرکردیم ببینیم کسی میاد سراغمون دیدیم خیر ماشالا روتون زیاده!!!!!حالا اشتیم ازخودتون بگید که دلتنگم.....

یادت هست ؟

یادت هست ؟
روزهایی که با هم می خواندیم :
"اولین چشم زیبا
اولین عشق پرشور
اولین حرف آشنا
اولین راه پرنور ؟"
اما با هم به آخر رسیده بودیم
یادت هست ؟
بر دلم حک کردم
همیشه دوستت دارم
اما همه ی دوستانم را از دست دادم
یادت هست ؟
امروز خورشید زود تر از دیروز داشت به خانه اش می رفت
چون پاییز بود
اما من از خانه ی خود دور هستم
یادت هست ؟
کوچ پرستو را به وقت پاییز
تو به من می گفتی روزی با هم کوچ خواهیم کرد
اما من تنها رفتم
یادت هست ؟
آنقدر در کوچه ها پرسه زدیم
که مثل دو سایه ی فرو رفته به هم گم شده بودیم
اما امشب تنها پرسه زدم
یادت هست ؟
در شیار کوچه های به اندوه رفته ی فصل خزان
بارانی خودم را روی دوش تو انداختم تا که تو سردت نشود
اما امشب بارانی بر دوش دارم و خیلی سرد است
یادت هست ؟
دستان گرمم را در جیبم چنگ زدی
تا به تو احساس محبت بکنم
اما امروز دستانم خالی تر از هر وقت دیگس
یادت هست ؟
تو به من می گفتی
که اگر روزی خاک شوی با تو چه خواهم کرد؟
گفتم تا ابد با چشم خیس بر خاک تو شعر خواهم گفت
اما من خاک شدم ... تو برایم شعر جدایی خواندی
راستی یادت هست ؟
یادت هست ؟

                                                                              بهاری باشید

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت 21:45 توسط صفورا صادقیان(صبا) |

 

سلام بهار

سلام دلای بهاری..

دیدید گفتم ساعتا هول اومدن بهارو دارن و میدوند؟"بهاراومد عید اومد...."کاش این دو سه ساعت دیگه هم که عقبه هارو به نفس نفس انداخته زود تموم بشن.آخه منم منتظرم، منتظر سال جدید...راستی سال 87 ...خواهشا فقط خوشیا رو یادتون بیادخاطرات بد،همشون با گردگیری ازذهنمون پاک شدن.

سیب....سکه.....سبزه....سنجد....سمنو....سرکه....سماق

به قول یه دوست....یادتون باشه اولین کسی که سفره هفت سینو براتون چید من بودم.

           ****************** عیدتون مبارک****************

تورا دارم ای گل،جهان بامن است

توتابامنی،جان جان بامن است

چو میتابدازدور پیشانی ات

کران تا کران،آسمان بامن است

چوخندان به سوی من آیی به مهر

بهاری پراز ارغوان بامن است!

کنارتو هر لحظه گویم به خویش

که خوشبختی بیکران با من است

روانم بیاساید از هر غمی

چوبینم که مهرت روان بامن است

چوغم دارم از تلخی روزگار،

شکرخنده ی آن دهان بامن است.

                                                                       

+ نوشته شده در جمعه سی ام اسفند 1387ساعت 11:25 توسط صفورا صادقیان(صبا) |

سلام سلام خیلی سلام

قربون همتون.وای دلم یه ذره شده.این چند وقته خیلی رباعی میگم.نمیدونم چرا اما امیدوارم سپیدام خراب نشن.عیدتون مبارک.خیلی دوستون دارم

 

از عشق گذر کردم و بر خویش نظر کردم؟

جرم است در این دنیا.. با عشق سفر کردم

عاقل خبرم داده رو زین غم و رسوایی

تنها شده ام تنها..با عشق تو سر کردم

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387ساعت 9:54 توسط شهاب (محمد رضا سرافرازیان) |

سلام دوستان

دلم برای تک تک دوستان دغدغه ای ام تنگ شده است.مدتهاست از شعردورم ومنتظررسیدن بهار..

انگارهمین چندروز پیش بود که به استقبال سال جدید رفتیم وحالا دوباره...این عمرماست که سریعتر ازباد میرود و زمان که همچنان میدود...ومن!!!!!

بخونیدو یادم کنید:

"من باهارم تو زمين
من زمين‌ام تو درخت
من درخت‌ام تو باهار ــ
ناز ِ انگشتاي ِ بارون ِ تو باغ‌ام مي‌کنه
ميون ِ جنگلا تاق‌ام مي‌کنه.

تو بزرگي مث ِ شب.

خود ِ مهتابي تو اصلاً، خود ِ مهتابي تو.

تازه، وقتي بره مهتاب و

 

 

هنوز

شب ِ تنها

 

 

بايد

راه ِ دوري‌رو بره تا دَم ِ دروازه‌ي ِ روز ــ

مث ِ شب گود و بزرگي

 

 

مث ِ شب.

تازه، روزم که بياد

تو تميزي

 

 

مث ِ شب‌نم

 

 

مث ِ صبح.


تو مث ِ مخمل ِ ابري

 

 

مث ِ بوي ِ علفي

مث ِ اون ململ ِ مه نازکي:

 

 

اون ململ ِ مه

که رو عطر ِ علفا، مثل ِ بلاتکليفي

هاج و واج مونده مردد

 

 

ميون ِ موندن و رفتن

 

 

ميون ِ مرگ و حيات.

مث ِ برفايي تو.
تازه آبم که بشن برفا و عُريون بشه کوه
مث ِ اون قله‌ي ِ مغرور ِ بلندي
که به ابراي ِ سياهي و به باداي ِ بدي مي‌خندي...

[]
من باهارم تو زمين
من زمين‌ام تو درخت
من درخت‌ام تو باهار،
ناز ِ انگشتاي ِ بارون ِ تو باغ‌ام مي‌کنه
ميون ِ جنگلا تاق‌ام مي‌کنه.

                                                                                    "احمد شاملو"

 

+ نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 19:50 توسط صفورا صادقیان(صبا) |